26-10-15

de tijd en de zone.

 

Wat een vaart,

doet het leven,

de minuten sluipen weg,

het gaat rap

en ik ga traag,

of nee,

ik wil nu afremmen

en later weer snel gaan

of wil ik het net omgekeerd?

Het is alsof ik op een paardenkar zit,

die bergaf rolt,

kriebel in de buik,

haren wild in de wind,

ogen even dicht

woehoew

Maar ik bevind me hier

in de tijdszone van

de ogen weer open te doen

van het gevaar te zien

van de straat,

waar voorrangsregels gelden,

mijn hart bonst,

de paarden doen hun zin,

alhoewel ik het in de hand heb.

Mijn ogen zijn groot,

ik staar voor me uit...

o-ow

 

 

21:48 Gepost door tilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.