12-02-16

nooit meertjes...

Heel af en toe,

heb ik zo'n dag,

waarop vragen onbeantwoord blijven,

omdat je ze niet kan oplossen,

omdat je er niet bent.

En ik mis je.

Omdat je

-in mijn beleving-

altijd een positieve uitweg wist,

in de knopen van het leven.

Samen waren we speltherapeutisch bezig,

iets creatiefs creëren.

Niet lukken,

bestond niet!

En lekker veel tetteren

met natuurlijk een open verhaal

over de eigenheidjes van het leven.

Soms

heel soms,

-zoals nu-

weet ik niet wat te doen,

met het gevoel

van "nooit meer...."

 

-x-

13:34 Gepost door tilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.